วันเสาร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2559

(chanbaek/sebaek) Le petit Garçon rouge [1-5]




“เซฮุน...จะทำเหรอ?”

(อือ…ก็บอกแล้วว่าคิดถึง)


เซฮุนว่าเท่านั้นเขาก็ได้ยินเสียงซิบกางเกงดังแว่วมา ก่อนที่มุมมองในจอโทรศัพท์จะกดต่ำทำให้แบคฮยอนเห็นขอบกางเกงที่ถูกปลดซิบและมือของเซฮุนที่หายเข้าไปในขอบกางเกงชั้นในที่มีคำว่า Dolce & Gabbana พิมพ์อยู่


(ซ…อืม ปลดกระดุมเสื้อหน่อยได้ไหม?)


แบคฮยอนกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเซฮุนหันกล้องโทรศัพท์ให้เขาได้มองเห็นหน้าตัวเอง เพื่อนสนิทของเขาหน้าแดง ยิ่งแววตาที่เซฮุนมองผ่านกล้องมายิ่งทำให้แบคฮยอนถึงกับตัวสั่น เนื้อตัวร้อนวูบวาบ สีหน้าของเซฮุนตอนนี้ดูมีเสน่ห์มากซึ่งมันยิ่งทำให้เขาอยากอยู่ใกล้เพื่อนสนิทของตัวเองมากขึ้นไปอีก มือไม้เหมือนอ่อนปวกเปียกเมื่อมันขยับตามสายตาเว้าวอนของคนอีกฝั่งอย่างง่ายดายไปหมด


“ละ….แล้วฉันต้องทำยังไงต่อ?” แบคฮยอนถามเมื่อปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกจากกันไปสามเม็ด เขาได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังมาจากปลายสาย เซฮุนต้องอมยิ้มกับคำถามของเขาอยู่แน่ ๆ เลย

(สีชมพูแบบนั้น…น่ารักจัง)

“เซฮุนนา…” น้ำเสียงหยอกล้อของเซฮุนทำให้เขาเขินอาย ทำไมนะ ทั้งที่เราเป็นเพื่อนแท้ ๆ แต่เซฮุนกลับดูโตเป็นหนุ่มเกินวัย ส่วนเขากลับดูเหมือนเด็กที่อายุน้อยกว่าเพื่อนสนิทหลายปี


เซฮุนรู้อะไรมากกว่าเขาหลายเรื่อง แม้แต่กับเรื่องนี้เซฮุยก็ยังดูเก่งกาจ ไม่เหมือนเขาที่ไม่เคยสัมผัสส่วนนั้นของตัวเองมากกว่าการทำธุระส่วนตัวอย่างเข้าห้องน้ำหรืออาบน้ำเลยสักครั้ง ทั้งที่การช่วยตัวเองมันเป็นเรื่องปกติของวัยรุ่นผู้ชายเมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์


แบคฮยอนเคยลองทำ แต่พอใกล้ถึงจุดหนึ่งก่อนก้าวเข้าสู่ห้วงอารมณ์สูงสุดเหมือนที่เคยดูในหนัง แบคฮยอนก็ทำอะไรต่อไม่ถูกกับอารมณ์พุ่งพล่านเพราะรับมือไม่ได้ จนทำได้แค่นอนหอบตัวสั่นและปล่อยให้อารมณ์ไม่ปกติเหล่านั้นสงบไปเอง


(ตอนนั้นเราถึงไหนกันนะ? นายจำได้หรือเปล่า?)

“จำได้สิ” แบคฮยอนตอบพร้อมกับสองแก้มที่แดงปลั่ง ทำไมเขาจะจำไม่ได้ ครั้งแรกที่เซฮุนสอนให้เขาถึงจุดสุดยอดได้จริง ๆ เป็นครั้งแรกและยังเป็นครั้งเดียวที่แบคฮยอนได้เห็นน้ำขาวขุ่นของตัวเองที่เปื้อนเต็มมือของเซฮุน


ซึ่งมันทำให้เขาเอาแต่ยังคิดถึงฝ่ามือร้อน ๆ ของเซฮุนอยู่ทุกวัน


คนตัวเล็กมองคนในจอไม่วางตา เซฮุนเองก็เอาแต่ส่งสายตาร้อนแรงผ่านหน้าจอมาให้เช่นกัน ซึ่งมันกระตุ้นความรู้สึกที่อยากอยู่ใกล้กับเพื่อนสนิทของแบคฮยอนจนเนื้อตัวร้อนรุ่มไปหมด

เขาอยากให้เซฮุนกอดเขาแน่น ๆ …ตอนนี้และเดี๋ยวนี้เลย


(เอาปลายนิ้วเขี่ยวนรอบยอดดูสิ…เหมือนที่ฉันทำให้ตอนนั้นไง อืม…)


แบคฮยอนทำตามที่อีกคนบอกอย่างว่าง่าย มือสวยลูบตามแผงอกขาวเนียน ปลายนิ้วเรียวคลึงรอบยอดอกไปด้วย แม้มันจะไม่รู้สึกดีเท่าตอนที่เซฮุนเอาลิ้นเลียให้ แต่มันก็ช่วยได้ไม่น้อยเมื่อเทียบกับการที่เขาทำได้แค่คิดถึงสัมผัสพวกนั้นแค่ในหัวของตัวเอง แถมเสียงครางเบา ๆ ของเซฮุนก็ช่วยได้มากจริง ๆ


“เซฮุน อือ…” ไม่ใช่แค่ใช้มือลูบหน้าอก แบคฮยอนทนไม่ไหวจนต้องเลื่อนมือไปลูบเป้ากางเกงของตัวเองไปด้วย

(ใช้มือเลยแบคฮยอน…อ๊า ทำด้วยกัน ซ์…อืม)


เซฮุนกดจอลงต่ำ แบคฮยอนมองส่วนนั้นของเพื่อนที่อยู่ในอุ้งมือใหญ่นอกขอบกางเกงด้วยหัวใจเต้นรัว มันดูเต็มไม้เต็มมือของเซฮุนเอามาก ๆ แล้วยิ่งมองมือของเพื่อนที่เร่งจังหวะสาวรูดจนได้ยินเสียง อารมณ์ของแบคฮยอนก็ยิ่งเตลิดไปไกล…


คนตัวเล็กนวดคลึงเป้ากางเกงไม่กี่ที ร่างกายก็กระตุกถี่ก่อนจะหลั่งน้ำขุ่นขาวจนเป้ากางเกงเปียกเป็นวงกว้าง เด็กหนุ่มหายใจหอบหน้าแดงก่ำ มองแกนกายแข็งเครียดของเพื่อนที่คายน้ำออกมาแรงจนเปื้อนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยแววตาฉ่ำเบลอ


(เปิดดูหน่อยสิ… อา…ฉันอยากเช็ดให้นายด้วยลิ้นจริง ๆ) ไม่ใช่แค่คำพูดแต่เซฮุนยังแลบลิ้นเลียปากไปด้วย ยั้วให้เพื่อนสนิทตัวเล็กหน้าแดงมากกว่าเดิม

“ยะ…อยากให้เซฮุนเลียตรงนี้ให้เหมือนกัน” แบคฮยอนยิ้มเขินเมื่อพูดตามที่คิด ปลายนิ้วชี้ลองเขี่ยเช็ดน้ำขุ่นออกจาก ‘ตรงนี้’ ที่ว่าเมื่อดึงส่วนนั้นออกมานอกกางเกง ก่อนสะดุ้งแล้วหนีบขาเพราะเสียววาบที่ปลายหัวบวมแดงที่ระอุอยู่ในอุ้งมือ


เด็กหนุ่มตัวเล็กยังคงคุยกับเพื่อนสนิทของตัวเอง โดยไม่ได้รู้ตัวเลยว่าท่าทางหมดแรงหลังเสร็จกิจจนไปถึงสายตาและรอยยิ้มของตัวเองที่แสดงออกต่อหน้าโทรศัพท์นั้นมันน่าโดนชำเรามากแค่ไหน


เจ้าตัวไม่รู้ตัวและคงไม่มีใครรู้อีกนอกจากคนในจอที่เป็นเพื่อนคนพิเศษอย่าง...โอเซฮุน


และ...


ชายหนุ่มที่ยืนอยู่นอกบ้านที่เป็นเพื่อนชายคนสนิทของคุณน้าคนสวยอย่าง...ปาร์คชานยอล






TBC



http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1334047

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น